Priority boarding en de extra's die de fare volgen

Priority boarding is een toeslag die na de fare komt. Het wordt verkocht als tijdwinst en gekocht, bij veel maatschappijen, als verzekering voor het overheadbagagevak. Dat zijn verschillende producten, en het verschil bepaalt of de fee iets doet voor de passagier die betaalt.

De regel die telt is niet de prijs. Het is het boardingproces dat de maatschappij hanteert. Bij een airline die handbagage bij de gate laat inchecken zodra de overheadbagagevakken vol zijn, koopt priority boarding een plek in de eerdere groep, en de eerdere groep boardt terwijl er nog ruimte in de vakken is. Bij een airline die niet bij de gate incheckt, of die per rij van achteren naar voren boardt, koopt dezelfde fee een kortere wachttijd in de slurf en weinig anders. Het bedrag verschilt per maatschappij en per route, en elk hier genoemd bedrag zou verouderd zijn tegen de tijd dat het gelezen wordt. Wat volgt is hoe de toeslag werkt, wanneer hij vermeden kan worden, en hoe je elke extra op de proef stelt.

Wat de fee werkelijk koopt

Priority boarding is een plek in een boardinggroep. De airline deelt groepen in op basis van fare class, loyaliteitsstatus, cabin of de aankoop van de extra zelf. De passagier die het koopt, boardt voor de algemene groep en na de eigen elite-tiers van de maatschappij, waardoor het voordeel kleiner is op een route met veel statushouders.

Het product wordt verkocht als tijdwinst. De tijdwinst is reëel maar klein: het verschil tussen boarden in groep twee en groep vijf op een narrowbody wordt gemeten in minuten, niet in uren, en het vliegtuig vertrekt hoe dan ook op hetzelfde tijdstip. Het product dat daadwerkelijk geleverd wordt bij maatschappijen met volle vakken is anders. Bij die maatschappijen begint de gate-agent handbagage in te checken zodra de overheadruimte vol is, en die tassen worden bij de gate ingenomen en bij de slurf van de bestemming teruggegeven. Een passagier in een vroege groep houdt de tas in de cabin. Een passagier in een late groep misschien niet.

Dat is de eerlijke versie van de waarde: op een volle vlucht is de fee een verzekering voor het bagagevak. Op een lege vlucht is het een paar minuten.

De extra’s die bij het afrekenen worden verkocht

Een fare-weergave is niet de prijs van de reis. Maatschappijen en boekingssites presenteren een reeks optionele kosten nadat de fare is getoond, en elk daarvan heeft een andere functie.

Elk bedrag in die tabel is voorwaardelijk. Een prijs voor ruimbagage hangt af van de gewichtsklasse en of deze online of op de luchthaven is gekocht. Een stoelprijs hangt af van de fare family. Een loungekaartje hangt af van de terminal. Geen van deze kan als één getal worden genoemd zonder de voorwaarde die het bepaalt, en de eigen pagina van de maatschappij is de enige plek waar het actuele bedrag en de datum waarop het is gecontroleerd thuishoren.

Uitgewerkte berekening: van headline fare naar werkelijke totaal

De onderstaande oefening gebruikt voorbeeldbedragen. Vervang ze door de getallen op het boekingsscherm. Het gaat om de methode, niet om de bedragen.

Stap 1  Headline fare, één passagier, enkele reis          = 60
Stap 2  Stoelkeuze, standaard rij                         = 12
Stap 3  Priority boarding                                 = 15
Stap 4  Ruimbagage, 20 kg klasse, online gekocht          = 30
Stap 5  Reisverzekering aangeboden bij afrekenen           = 18
Stap 6  Som van extra's                                   = 12 + 15 + 30 + 18 = 75
Stap 7  Werkelijk totaal                                  = 60 + 75 = 135
Stap 8  Extra's als deel van de fare                      = 75 / 60 = 1,25, of 125 procent
Stap 9  Priority boarding weglaten, rest behouden         = 135 - 15 = 120
Stap 10 Verzekering elders kopen voor 9                   = 120 - 18 + 9 = 111

De headline fare was 60. De reis kostte 135 vóór enige aanpassing, en 111 na twee beslissingen die niets veranderden aan de vlucht zelf. De bagage en de stoel waren de dure posten; de priority fee was de kleinste regel en degene die het vaakst zonder reden werd gekocht.

Voer dezelfde stappen uit met de eigen getallen van de lezer. De stap die telt is niet het totaal. Het is de vraag die bij elke regel wordt gesteld: wat gebeurt er als dit niet wordt gekocht?

De test: wat gebeurt er als je het niet koopt

Elke extra moet aan één vraag worden onderworpen. Wat zou er gebeuren als de lezer het niet kocht?

• Priority boarding, volle vlucht, handbagage: de tas kan bij de gate worden ingecheckt en bij de bestemming worden teruggegeven. De passagier wacht bij de bagageband of de slurf. De vlucht wordt niet gemist.
• Priority boarding, lege vlucht: de passagier boardt een paar minuten later. Er verandert niets anders.
• Stoelkeuze: de passagier krijgt een stoel toegewezen bij check-in, mogelijk een middenstoel, mogelijk gescheiden van een medereiziger. De vlucht wordt niet gemist.
• Ruimbagage: de passagier reist alleen met handbagage, binnen de toegestane hoeveelheid die de fare bevat. Als de tas die hoeveelheid overschrijdt, wordt deze bij de gate ingecheckt, vaak tegen een hogere prijs dan online.
• Verzekering bij het afrekenen: de passagier draagt het risico. Als de reis wordt verstoord, is het verlies de fare en eventuele niet-restitueerbare boekingen. Als er geen verstoring is, is de premie weg.
• Flexibel ticket: de passagier kan de datum niet verplaatsen zonder wijzigingskosten of fare-verschil. Als de datum niet verandert, is de flexibiliteit nooit gebruikt.
• Kosten voor vroege check-in: de passagier checkt in wanneer het gratis venster opent. Als het gratis venster breed genoeg is, koopt de fee niets.
• Loungetoegang: de passagier wacht bij de gate. Bij een korte overstap is de lounge mogelijk helemaal niet bereikbaar.

Een extra die de test doorstaat, heeft een gevolg dat de lezer niet wil accepteren. Een extra die de test niet doorstaat, is een toeslag voor een gevoel.

Wat mensen verkeerd doen

De veelgemaakte fout is priority boarding te behandelen als een product dat tijd bespaart en het af te prijzen tegen minuten. In die vergelijking wint het zelden, omdat de bespaarde minuten weinig zijn en de vertrektijd vaststaat. De fout is natuurlijk: de naam zegt priority, de marketing toont een passagier die langs een rij loopt, en de rij is het zichtbare deel van de luchthaven. Het onzichtbare deel is het bagagevak.

Een tweede fout is aannemen dat de extra bij een bepaalde fare inbegrepen is. Dat kan zo zijn, bij sommige fare families en voor sommige loyaliteitsniveaus, en het kan niet zo zijn bij andere fares van dezelfde maatschappij. De enige betrouwbare controle is de fare-voorwaarden op het boekingsscherm, niet de herinnering aan een eerdere reis.

Een derde fout is de extra op de luchthaven kopen in plaats van online. Kosten voor bagage en stoelen zijn op de luchthaven doorgaans hoger dan op het moment van boeken, en het verschil is een voorwaarde van de aankoop, geen boete voor laat zijn. Hetzelfde geldt voor kosten voor vroege check-in: het gratis online venster kan 24 of 48 uur voor vertrek opengaan, en de fee bestaat voor passagiers die eerder willen inchecken dan dat.

Een vierde fout is geloven dat een flexibel ticket altijd de veiligere aankoop is. Het is veiliger tegen één risico, de datumswijziging, en het is duurder tegen elk ander risico. Een passagier die de datum niet verplaatst, heeft betaald voor een recht dat nooit is uitgeoefend.

Waar de cijfers staan

Geen actuele prijs van een maatschappij voor priority boarding, stoelkeuze, ruimbagage of loungetoegang wordt hier genoemd, omdat elke prijs door de maatschappij wordt vastgesteld, per route en fare family verschilt en verandert. Hetzelfde geldt voor de gewichtsklassen die bagagekosten bepalen en de uren die kosten voor vroege check-in bepalen. Die cijfers horen op de pagina’s per maatschappij, waar elk cijfer de datum draagt waarop het is gecontroleerd.

De regel om mee te nemen is structureel. Priority boarding is een toewijzing van een boardinggroep. De waarde hangt af van of de maatschappij bagage bij de gate incheckt wanneer de vakken vol raken, en van hoe vol de vlucht is. De andere extra’s veranderen elk één ding: een stoel, een tas, een datum, een ruimte, een risico. De test is voor allemaal hetzelfde, en het is de test die je toepast vóór het betaalscherm: wat zou er gebeuren als dit niet werd gekocht?