Zelf je vluchtcompensatie claimen

Een vluchtcompensatieclaim is een wettelijk recht, geen gunst. Het instrument dat het recht creëert, hangt af van waar de vlucht vertrok, waar deze aankwam en welke vervoerder deze uitvoerde. Voor vluchten die vertrekken vanaf een EU-luchthaven, of aankomen in de EU met een EU-vervoerder, stelt Verordening (EG) nr. 261/2004 de bedragen vast. Voor vluchten die vertrekken uit het VK, of aankomen in het VK met een Britse vervoerder, geldt de behouden versie, UK Regulation 261/2004, met dezelfde afstandsklassen. Voor vluchten van of naar de Verenigde Staten bestaat er geen gelijkwaardige contante compensatieregeling; de terugbetalingsregel van het US Department of Transportation (DOT) verplicht tot terugbetaling wanneer een vlucht wordt geannuleerd of aanzienlijk gewijzigd en de passagier het alternatief niet accepteert, maar keert geen vast bedrag uit voor vertraging. Het Verdrag van Montreal, formeel het Verdrag tot het vaststellen van bepaalde regels voor het internationale luchtvervoer, 1999, beheerst bagage- en vrachtclaims en sommige vertragingskosten, maar creëert niet de vaste vertragingscompensatie die EC 261/2004 wel doet.

De bedragen en de voorwaarden die ze bepalen

De onderstaande cijfers zijn de wettelijke bedragen in EC 261/2004 en UK 261 zoals ze golden bij controle in 2025. Het is geen luchtvaartbeleid en ze veranderen alleen als de verordening wordt gewijzigd. De voorwaarde die het cijfer verandert, is de grootcirkelafstand tussen de vertrek- en aankomstluchthaven, en in één klasse, of de vlucht binnen de EU is of tussen een EU- en een niet-EU-luchthaven.

UK 261 gebruikt dezelfde afstanden maar betaalt in ponden sterling tegen het tarief dat de Civil Aviation Authority (CAA) vaststelt. De CAA publiceert de actuele sterlingbedragen; ze zijn niet vastgezet op het eurobedrag en zijn sinds 2021 aangepast. Controleer de CAA-pagina voor het bedrag dat geldt op de datum van de vlucht.

De vertragingsdrempel is de andere voorwaarde. Onder EC 261/2004 ontstaat het recht bij aankomst op de eindbestemming, niet bij vertrek. Een vertraging van 3 uur of meer op de eindbestemming activeert het vaste bedrag. Een annulering activeert het tenzij de luchtvaartmaatschappij minstens 14 dagen van tevoren heeft verwittigd, of de passagier heeft omgeleid zodat de aankomstvertraging onder de drempels bleef. Een geweigerde instap activeert het tenzij de passagier vrijwillig afstand deed van de stoel.

Buitengewone omstandigheden stellen het recht buiten werking. Artikel 5(3) van EC 261/2004 zegt dat de luchtvaartmaatschappij niet hoeft te betalen als de vertraging of annulering het gevolg was van buitengewone omstandigheden die zelfs met alle redelijke maatregelen niet voorkomen hadden kunnen worden. De verordening definieert buitengewone omstandigheden niet. Het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ-EU) heeft geoordeeld dat technische storingen doorgaans niet buitengewoon zijn, dat een staking van het eigen personeel van de luchtvaartmaatschappij niet buitengewoon is, en dat luchtverkeersleidingsbeperkingen en ernstig weer dat meestal wel zijn. De luchtvaartmaatschappij moet zowel de omstandigheid als de redelijke maatregelen die zij heeft genomen bewijzen. Een vage bewering van “operationele redenen” is niet genoeg.

Uitgewerkte berekening: wat een claim waard is

Een passagier vloog van London Heathrow naar New York JFK, een grootcirkelafstand van ongeveer 5.540 km, met een EU-vervoerder. De vlucht kwam 5 uur te laat aan. De passagier wil het wettelijke bedrag weten en wat een claimbedrijf zou nemen.

Stap 1: Identificeer de regeling.
Vertrek: Britse luchthaven. Aankomst: Amerikaanse luchthaven. Vervoerder: EU-vervoerder.
UK 261 is van toepassing omdat de vlucht uit het VK vertrok.

Stap 2: Identificeer de afstandsklasse.
Grootcirkelafstand: 5.540 km.
Klasse: meer dan 3.500 km.

Stap 3: Identificeer de vertragingsdrempel.
Aankomstvertraging: 5 uur.
Drempel voor de 600-klasse: 4 uur of meer.
Voorwaarde voldaan.

Stap 4: Vind het geldende wettelijke bedrag.
UK 261-bedrag voor deze klasse, gecontroleerd 2025: GBP 520.
(Bron: door CAA gepubliceerde tabel; het sterlingbedrag wordt door de CAA vastgesteld en is niet het eurobedrag omgerekend tegen een dagkoers.)

Stap 5: Bereken het aandeel van een claimbedrijf.
Typische commissie: 25% tot 50% van het teruggehaalde bedrag.
Bij 25%: GBP 520 x 0,25 = GBP 130.
Bij 50%: GBP 520 x 0,50 = GBP 260.
Passagier ontvangt: GBP 390 tot GBP 260.

Stap 6: Vergelijk met de kosten van direct claimen.
Eén brief of online formulier, plus een postzegel of een portaalindiening.
Kosten: nul tot een paar pond.

De passagier kan dit met zijn eigen cijfers herhalen. Het bedrag hangt af van de afstandsklasse, de vertraging op de eindbestemming en de regeling die van toepassing is. Als de vlucht uit de EU vertrok, is het bedrag in euro’s. Als de vlucht uit het VK vertrok, is het bedrag in ponden en geldt het CAA-cijfer voor de datum van de vlucht.

Hoe je direct claimt

Een vluchtcompensatieclaim vereist geen advocaat of claimmanagementbedrijf bij een duidelijke vertraging. De procedure is een schriftelijke vordering bij de luchtvaartmaatschappij, en dan, bij weigering, een klacht bij de nationale handhavingsinstantie.

De brief moet bevatten:

• De volledige naam en het adres van de passagier.
• De boekingsreferentie en het vluchtnummer.
• De datum van de vlucht en de route.
• De geplande aankomsttijd en de werkelijke aankomsttijd.
• De verordening waarop men zich beroept: EC 261/2004 of UK 261.
• De afstandsklasse en het geclaimde bedrag.
• De bankgegevens voor betaling.
• Een deadline voor een reactie, doorgaans 14 dagen.

Luchtvaartmaatschappijen zijn verplicht klachten binnen bepaalde termijnen te bevestigen en te beantwoorden. Onder EC 261/2004 moet de luchtvaartmaatschappij binnen twee maanden reageren. Onder UK 261 verwacht de CAA een reactie binnen acht weken. Als de luchtvaartmaatschappij weigert of niet reageert, kan de passagier een klacht indienen bij de nationale handhavingsinstantie: de CAA in het VK, of de gelijkwaardige instantie in de EU-lidstaat waar de vlucht vertrok of aankwam. De handhavingsinstantie kent zelf geen compensatie toe; zij kan de luchtvaartmaatschappij bevelen te betalen en handhavingsmaatregelen nemen. Als de luchtvaartmaatschappij nog steeds weigert, kan de passagier naar de kantonrechter of het kleine-claimsproces van de relevante jurisdictie stappen. In Engeland en Wales behandelt het small claims track van de County Court claims tot GBP 10.000. In Schotland behandelt de simple procedure claims tot GBP 5.000. In de EU behandelt de Europese procedure voor kleine vorderingen grensoverschrijdende claims tot EUR 5.000.

Wanneer een claimbedrijf zijn aandeel verdient

Een claimbedrijf neemt een kwart tot de helft van het teruggehaalde bedrag. Bij een duidelijke vertraging is dat een groot deel van een kleine hoeveelheid werk. De brief hierboven is het werk. Een bedrijf dat dezelfde brief stuurt en 30% neemt, rekent voor een template en een postzegel.

Er zijn situaties waarin een bedrijf zijn aandeel verdient. De eerste is een weigering die draait om een betwiste oorzaak. Als de luchtvaartmaatschappij zich beroept op buitengewone omstandigheden en de passagier niet kan aantonen dat de oorzaak binnen de controle van de luchtvaartmaatschappij lag, kan een bedrijf dat de HvJ-EU-rechtspraak kent en het bewijs kan verzamelen de commissie waard zijn. De tweede is een zaak die naar de rechter gaat. Als de luchtvaartmaatschappij weigert te betalen na de beslissing van de handhavingsinstantie, kan een bedrijf met een advocaat en een staat van dienst bij het kleine-claimsproces meer terugkrijgen dan de passagier alleen. De derde is een buitenlands kleine-claimsproces. Als de vlucht vertrok uit een land waar de passagier de taal niet spreekt en niet online kan indienen, kan een lokale agent de enige praktische route zijn. De vierde is een groepsclaim, waarbij veel passagiers op dezelfde vlucht samen willen optreden en één vertegenwoordiger nodig hebben.

Buiten die situaties behoudt de passagier het volledige bedrag door direct te claimen. Deze site verdient geen commissie aan claimbedrijven, dus de aanbeveling is tegen haar eigen belang in. De aanbeveling is nog steeds om eerst direct te claimen, en een bedrijf alleen te overwegen wanneer de luchtvaartmaatschappij heeft geweigerd en de oorzaak echt betwist is.

Wat mensen verkeerd doen

De meest voorkomende fout is het bedrag te behandelen als vastgesteld door de luchtvaartmaatschappij. Het is vastgesteld door de verordening, en het aanbod van de luchtvaartmaatschappij is niet het startpunt voor onderhandeling. Een passagier die een voucher of een gedeeltelijke betaling accepteert, accepteert mogelijk minder dan het wettelijke bedrag. De tweede fout is claimen op vertrekvertraging. Het recht ontstaat bij aankomst op de eindbestemming. Een vlucht die drie uur te laat vertrekt maar tijd goedmaakt in de lucht, activeert het vaste bedrag niet. De derde fout is aannemen dat het Verdrag van Montreal dezelfde bedragen uitkeert. Dat doet het niet. Het Verdrag van Montreal beheerst bagage en sommige vertragingskosten, en zijn limieten zijn in Special Drawing Rights (SDR’s), niet in euro’s of ponden. De vierde fout is aannemen dat een claimbedrijf op dezelfde manier gereguleerd is als een advocaat. Sommige wel, sommige niet. De passagier moet controleren of het bedrijf gereguleerd is door de Financial Conduct Authority of een vergelijkbaar orgaan, en wat de vergoeding is voordat hij tekent.

Deze fouten zijn natuurlijk omdat de eigen pagina van de luchtvaartmaatschappij is geschreven door de partij die de claim betaalt. Zij zal de verordening, de afstandsklassen of de handhavingsinstantie niet uitleggen. Zij zal een formulier en een voucher aanbieden. De verordening is het instrument van de passagier, en het is beschikbaar zonder een bedrijf.

FAQ

{“q”: “Heb ik een claimbedrijf nodig om vluchtcompensatie te krijgen?”, “a”: “Nee. Bij een duidelijke vertraging of annulering is de claim een schriftelijke vordering bij de luchtvaartmaatschappij onder verwijzing naar EC 261/2004 of UK 261, gevolgd door een klacht bij de nationale handhavingsinstantie als de luchtvaartmaatschappij weigert. Een claimbedrijf neemt 25% tot 50% van het bedrag voor werk dat grotendeels een templatebrief is. Een bedrijf kan de vergoeding waard zijn als de luchtvaartmaatschappij de oorzaak betwist, als de zaak naar de rechter gaat, of als de claim in een buitenlands kleine-claimsproces moet worden ingediend.”}

{“q”: “Hoeveel kan ik claimen voor een vertraagde vlucht?”, “a”: “Onder EC 261/2004 en UK 261 hangt het bedrag af van de grootcirkelafstand tussen de vertrek- en aankomstluchthaven en de vertraging op de eindbestemming. De klassen zijn EUR 250, EUR 400 en EUR 600, waarbij de 600-klasse wordt gehalveerd naar EUR 300 als de vertraging 3 tot 4 uur is. UK 261 betaalt in ponden tegen het door de CAA gepubliceerde tarief, dat niet het eurobedrag omgerekend tegen een dagkoers is. Controleer de CAA-tabel voor het bedrag dat geldt op de datum van de vlucht.”}

{“q”: “Wat is de deadline voor een vluchtcompensatieclaim?”, “a”: “De deadline hangt af van de jurisdictie. In Engeland en Wales is de verjaringstermijn voor een kleine-claimsactie zes jaar vanaf de datum van de vlucht. In Schotland is dat vijf jaar. In veel EU-lidstaten is de termijn korter, soms twee of drie jaar. De eigen deadline van de luchtvaartmaatschappij voor een klacht is niet de wettelijke deadline. Dien eerst in bij de luchtvaartmaatschappij, dan bij de handhavingsinstantie, en controleer de verjaringstermijn voor het land waar de claim zou worden behandeld.”}

{“q”: “Kan de luchtvaartmaatschappij weigeren te betalen vanwege buitengewone omstandigheden?”, “a”: “Ja, als zij kan bewijzen dat de vertraging of annulering het gevolg was van buitengewone omstandigheden die zelfs met alle redelijke maatregelen niet voorkomen hadden kunnen worden. De verordening definieert buitengewone omstandigheden niet. Het HvJ-EU heeft geoordeeld dat technische storingen doorgaans niet buitengewoon zijn, dat een staking van het eigen personeel van de luchtvaartmaatschappij niet buitengewoon is, en dat luchtverkeersleidingsbeperkingen en ernstig weer dat meestal wel zijn. De luchtvaartmaatschappij moet zowel de omstandigheid als de redelijke maatregelen die zij heeft genomen bewijzen. Een vage bewering van operationele redenen is niet genoeg.”}

{“q”: “Is een claimbedrijf gereguleerd?”, “a”: “Sommige wel, sommige niet. In het VK moeten claimmanagementbedrijven zijn gemachtigd door de Financial Conduct Authority. In andere landen varieert de regulering. Controleer voor het tekenen de registratie van het bedrijf, de vergoeding en of het kosten in rekening brengt als de claim mislukt. Een bedrijf dat een deel van een succesvolle claim neemt en niets rekent bij een mislukking is niet hetzelfde als een bedrijf dat een vergoeding rekent ongeacht de uitkomst. De passagier moet de voorwaarden lezen voordat hij het bedrijf machtigt te handelen.”}

Deze pagina biedt geen medisch advies. Als je te maken hebt met een eetstoornis, neem contact op met Beat, de Britse liefdadigheidsinstelling voor eetstoornissen, op 0808 801 0677, of de National Eating Disorders Association (NEDA) hulplijn in de VS op 1-800-931-2237.