UK261 en Amerikaanse vluchtcompensatie: wat geldt

Een vlucht die niet verloopt zoals verkocht, kan een wettelijk recht op geld, een omboeking, of helemaal niets opleveren, afhankelijk van welke regeling op het ticket van toepassing is. Twee systemen domineren de routes die de meeste lezers vliegen: UK261, de Britse voortzetting van EU-Verordening 261/2004, en het Amerikaanse lappendeken van een terugbetalingsregel en een wet op geweigerde instap. Het zijn geen varianten van hetzelfde idee. Het ene betaalt voor vertraging. Het andere, met een smalle uitzondering, niet.

Het instrument dat het recht creëert

UK261 is de Air Passenger Rights and Air Travel Organisers’ Licensing (Amendment) (EU Exit) Regulations 2019, die Verordening 261/2004 na Brexit in Brits recht behield. Het is van toepassing op vluchten die vertrekken vanaf een Britse luchthaven, ongeacht de luchtvaartmaatschappij, en op vluchten die aankomen in het Verenigd Koninkrijk met een Britse of EU-luchtvaartmaatschappij. De Europese Verordening 261/2004 blijft van toepassing op vertrekken vanaf EU-luchthavens en op aankomsten in de EU met een EU-luchtvaartmaatschappij.

In de Verenigde Staten bestaat geen wet voor vertragingscompensatie. Het recht dat passagiers het vaakst aanhalen, komt uit twee bronnen:

• De terugbetalingsregel van het US Department of Transportation, vastgelegd in 14 CFR Part 260, die een terugbetaling vereist wanneer een vlucht wordt geannuleerd of aanzienlijk wordt gewijzigd en de passagier het aangeboden alternatief niet accepteert. De regel werd in 2024 gewijzigd en luchtvaartmaatschappijen kregen tot oktober 2024 om te voldoen.
• 14 CFR Part 250, die de compensatie voor geweigerde instap regelt voor passagiers die onvrijwillig van een overboekte vlucht worden gehaald.

Een vertraging op zich geeft onder Amerikaans recht geen recht op betaling. Dat is het belangrijkste verschil, en het is het punt dat lezers het vaakst wegdenken.

Wat elke regeling betaalt, en wanneer

De onderstaande cijfers zijn de regels, geen prijsopgave voor een specifiek ticket. Bedragen veranderen met de afstandsklasse, de duur van de vertraging, het betaalde tarief en de datum waarop de regel voor het laatst is gewijzigd.

De vaste bedragen van UK261 zijn geen vergoeding voor verlies. Het is een wettelijke betaling, en ze zijn verschuldigd ongeacht of de passagier financieel verlies kan aantonen. De Amerikaanse compensatie voor geweigerde instap is gekoppeld aan het tarief, dus een goedkoop ticket levert een kleine betaling op en een duur ticket een grotere betaling tot het maximum.

Uitgewerkte berekening: UK261 bij een vertraagde aankomst

Een passagier vliegt van Londen naar New York, een grootcirkelafstand van ongeveer 5.500 km, en komt 5 uur te laat aan. De luchtvaartmaatschappij geeft geen verklaring die voldoet aan de test voor buitengewone omstandigheden.

Stap 1: Bepaal de regeling.
  Vertrek vanaf een Britse luchthaven, ongeacht de maatschappij -> UK261 is van toepassing.

Stap 2: Bepaal de afstandsklasse.
  Londen naar New York is meer dan 3.500 km -> de hoogste klasse is van toepassing.

Stap 3: Controleer de vertragingsdrempel voor die klasse.
  Meer dan 3.500 km: 3 uur of meer -> compensatie is verschuldigd.
  (Voor 1.500-3.500 km is de drempel 3 uur.
   Voor tot 1.500 km is de drempel 3 uur.)

Stap 4: Pas het vaste bedrag voor de klasse en vertraging toe.
  Meer dan 3.500 km, vertraging van 4 uur of meer -> £520.
  Meer dan 3.500 km, vertraging van 3 tot 4 uur -> £260.

Stap 5: Resultaat.
  Een aankomstvertraging van 5 uur op deze route valt in de categorie 4 uur of meer.
  Het wettelijke bedrag is £520 per passagier.

Een lezer die dit met eigen cijfers herhaalt, vervangt de afstand tussen vertrekpunt en eindbestemming, de werkelijke aankomstvertraging op de eindbestemming (niet de eerste stop), en de klasse waarin die afstand valt. De bedragen zijn in ponden vastgesteld en zijn sinds de vaststelling niet met de inflatie verhoogd.

Uitgewerkte berekening: Amerikaanse compensatie voor geweigerde instap

Een passagier heeft een enkeltje van $400, inclusief belastingen, en wordt onvrijwillig van een overboekte binnenlandse vlucht gehaald. De luchtvaartmaatschappij boekt hen om naar een aankomst 3 uur later dan de oorspronkelijke geplande aankomst.

Stap 1: Bevestig de trigger.
  Onvrijwillige geweigerde instap op een overboekte vlucht -> 14 CFR Part 250 is van toepassing.

Stap 2: Controleer de omboekingstijd.
  Aankomst binnen 1 uur na het origineel -> geen compensatie verschuldigd.
  Aankomst later dan 1 uur -> compensatie is verschuldigd.

Stap 3: Bepaal de vermenigvuldiger.
  Aankomst 1 tot 2 uur later (binnenlands) -> 200% van het enkeltje.
  Aankomst meer dan 2 uur later (binnenlands) -> 400% van het enkeltje.

Stap 4: Pas het maximum toe.
  De verordening stelt een maximumbedrag in dollars vast.
  Het maximum wordt periodiek aangepast en moet tegen de huidige tekst worden gecontroleerd.

Stap 5: Resultaat.
  Tarief $400 x 400% = $1.600, onder voorbehoud van het maximum.
  Als het maximum lager is dan $1.600, wordt het maximum betaald.

Het maximum is het deel dat lezers missen. De verordening stelt een plafond, en het plafond is niet het tarief. Een passagier met een tarief van $2.000 ontvangt geen $8.000; die ontvangt het gemaximeerde bedrag.

Wat mensen verkeerd doen, en waarom de fout natuurlijk is

Aannemen dat de VS vertragingscompensatie heeft zoals Europa. De fout is natuurlijk omdat de twee regelingen op reissites in één adem worden genoemd, en omdat de VS wel een terugbetalingsregel heeft die klinkt als compensatie. Dat is het niet. Een terugbetaling geeft geld terug dat de passagier al heeft betaald. Compensatie is een betaling daarbovenop. Onder Amerikaans recht ontstaat bij een vertraagde vlucht die uiteindelijk verloopt zoals verkocht geen betalingsverplichting. Het rechtsmiddel van de passagier is een terugbetaling alleen als die het alternatief weigert en de vertraging de drempel voor aanzienlijke wijziging haalt.

De vaste bedragen van UK261 als automatisch beschouwen. Ze zijn alleen automatisch als de vertraging de drempel op de eindbestemming haalt en er geen buitengewone omstandigheid van toepassing is. Buitengewone omstandigheden worden in de rechtspraak nauw gedefinieerd, en technische storingen vallen er meestal niet onder, maar ernstig weer en beperkingen van de luchtverkeersleiding vaak wel. De luchtvaartmaatschappij draagt de bewijslast dat de omstandigheid van toepassing is.

De regelingen verwarren bij een aansluitende reis. Een passagier die met één ticket van New York naar Londen naar Edinburgh vliegt, komt aan in het Verenigd Koninkrijk met een Britse maatschappij, dus UK261 kan op de hele reis van toepassing zijn. Een passagier die van Londen naar New York naar Los Angeles vliegt, vertrekt uit het Verenigd Koninkrijk, dus UK261 is van toepassing op het vertrek, maar het Amerikaanse deel wordt beheerst door de vervoersovereenkomst en Amerikaanse regels. De regeling volgt de vlucht, niet de nationaliteit van de passagier.

Aannemen dat een claimbedrijf nodig is. Voor UK261 kan de passagier rechtstreeks bij de luchtvaartmaatschappij claimen met het eigen formulier van de maatschappij. De toezichthouder, de Civil Aviation Authority, publiceert de procedure. Een claimbedrijf neemt doorgaans een percentage van de toekenning, vaak 25% tot 40% inclusief btw. Dat is een reële kostenpost voor een procedure die de passagier zonder hulp kan afronden. Waar een claimbedrijf zijn aandeel verdient, is in betwiste zaken, waar de luchtvaartmaatschappij heeft geweigerd en de passagier geen rechtbankprocedure wil starten. Waar het zijn aandeel niet verdient, is bij een eenvoudige vertraging die de luchtvaartmaatschappij bij het eerste verzoek betaalt. Deze site ontvangt geen vergoeding van enig claimbedrijf, en de eerlijke positie is dat de meeste lezers er geen nodig hebben.

Aannemen dat de Amerikaanse regels voor geweigerde instap vrijwillige verwijdering dekken. Dat doen ze niet. Een passagier die een voucher accepteert in ruil voor het opgeven van een stoel, heeft een particuliere deal gesloten en heeft geen wettelijk recht. De compensatieregels gelden alleen voor onvrijwillige geweigerde instap.

Hoe u rechtstreeks claimt

Voor UK261 is de procedure het eigen claimformulier van de luchtvaartmaatschappij, ingediend met de boekingsreferentie, het vluchtnummer, de datum en de aankomstvertraging. De luchtvaartmaatschappij heeft een vaste termijn om te reageren. Als zij weigert, kan de passagier escaleren naar de Civil Aviation Authority voor vluchten die uit het Verenigd Koninkrijk vertrekken, of naar de relevante nationale handhavingsinstantie voor vluchten die uit de EU vertrekken. Als de luchtvaartmaatschappij nog steeds weigert, is het rechtsmiddel een claim bij de county court, die zonder advocaat kan worden ingediend voor een vast bedrag.

Voor de Amerikaanse terugbetalingsregel gaat het verzoek naar de luchtvaartmaatschappij. De DOT-regel vereist dat de terugbetaling in sommige omstandigheden automatisch is en in andere op verzoek, en deze moet in de oorspronkelijke betaalvorm plaatsvinden. Als de luchtvaartmaatschappij weigert, is een klacht bij het Office of Aviation Consumer Protection van de DOT de volgende stap. De DOT beslecht geen individuele claims voor compensatie, maar houdt klachten bij en kan handhavingsmaatregelen nemen.

Voor Amerikaanse geweigerde instap wordt de compensatie op de luchthaven aangeboden, meestal als een cheque of voucher, en de passagier moet vragen om de schriftelijke uitleg van de regels die de luchtvaartmaatschappij verplicht is te verstrekken.

FAQ

Krijg ik compensatie voor een vertraagde vlucht in de VS? Nee, niet onder een algemene regel voor vertragingscompensatie. De Amerikaanse wet vereist een terugbetaling wanneer een vlucht wordt geannuleerd of aanzienlijk gewijzigd en de passagier het alternatief weigert, maar een vertraging die nog steeds verloopt zoals verkocht, schept geen betalingsverplichting. De uitzondering is onvrijwillige geweigerde instap op een overboekte vlucht, die een eigen compensatieregel heeft.

Is UK261 van toepassing op een vlucht van de VS naar het Verenigd Koninkrijk? Dat kan, als de maatschappij een Britse of EU-luchtvaartmaatschappij is en de vlucht aankomt in het Verenigd Koninkrijk. De regeling volgt het vertrekpunt en de nationaliteit van de maatschappij, niet die van de passagier. Een Amerikaanse maatschappij die van New York naar Londen vliegt, valt voor die aankomst doorgaans buiten UK261.

Hoeveel is de compensatie voor geweigerde instap in de VS? Het is een veelvoud van het enkeltje, ofwel 200% of 400%, afhankelijk van hoe laat de omgeboekte aankomst is, onder voorbehoud van een wettelijk maximum. Het maximum wordt periodiek aangepast, dus het huidige bedrag moet tegen de verordening worden gecontroleerd. Een passagier die wordt omgeboekt naar een aankomst binnen een uur na het origineel, ontvangt niets.

Kan ik UK261 zelf claimen zonder claimbedrijf? Ja. Het eigen claimformulier van de luchtvaartmaatschappij is de eerste stap, en de Civil Aviation Authority publiceert de escalatieroute. Een claimbedrijf neemt een percentage van de toekenning, wat een reële kostenpost is voor een proces dat de passagier direct kan afronden. Een claimbedrijf is het nuttigst wanneer de luchtvaartmaatschappij heeft geweigerd en de passagier geen rechtbankclaim wil indienen.

Wat geldt als buitengewone omstandigheden onder UK261? Oorzaken buiten de controle van de luchtvaartmaatschappij die zelfs met alle redelijke maatregelen niet voorkomen hadden kunnen worden. Ernstig weer, beperkingen van de luchtverkeersleiding en veiligheidsdreigingen kwalificeren meestal. Technische storingen meestal niet, omdat onderhoud binnen de controle van de luchtvaartmaatschappij valt. De luchtvaartmaatschappij moet bewijzen dat de omstandigheid van toepassing is; de passagier hoeft het tegendeel niet te bewijzen.