Αποζημίωση λόγω άρνησης επιβίβασης: Τι δικαιούστε

Όταν μια πτήση είναι υπερκρατημένη, το αίτημα του υπαλλήλου πύλης για εθελοντές δεν είναι μια ευγένεια. Είναι το πρώτο βήμα σε μια νομική διαδικασία που χωρίζει τους επιβάτες σε δύο ομάδες με διαφορετικά δικαιώματα: εκείνους που προσφέρονται εθελοντικά να παραχωρήσουν τη θέση τους και εκείνους που τους αρνούνται την επιβίβαση ακούσια. Η διάκριση καθορίζει αν διαπραγματεύεστε για ένα κουπόνι ή αν σας οφείλεται μια νόμιμη πληρωμή σε μετρητά. Το νομικό εργαλείο που δημιουργεί το δικαίωμα, η ζώνη απόστασης που καθορίζει το ποσό και το όριο καθυστέρησης που το ενεργοποιεί αλλάζουν όλα την απάντηση. Αυτή η σελίδα εξηγεί πώς λειτουργεί ο κανόνας, από τι εξαρτώνται τα ποσά και τι να κάνετε όταν η πύλη ζητά εθελοντές.

Ο κανόνας που καθορίζει τα χρήματα

Η υπερκράτηση είναι νόμιμη. Οι αεροπορικές εταιρείες πωλούν περισσότερες θέσεις από όσες χωράει το αεροσκάφος, επειδή κάποιοι επιβάτες δεν εμφανίζονται. Όταν περισσότεροι επιβάτες έχουν επιβεβαιωμένες κρατήσεις και τηρούν την προθεσμία check-in από όσες είναι οι θέσεις, η αεροπορική εταιρεία πρέπει να επιλέξει ποιοι θα μείνουν πίσω. Αυτή η επιλογή δημιουργεί τη διάκριση.

Εθελοντής είναι ο επιβάτης που αποδέχεται την προσφορά της αεροπορικής εταιρείας να παραχωρήσει μια επιβεβαιωμένη θέση με αντάλλαγμα συμφωνημένα οφέλη. Οι όροι είναι διαπραγματεύσιμοι. Η αεροπορική εταιρεία μπορεί να προσφέρει κουπόνι, μίλια, πίστωση ταξιδιού, μεταγενέστερη πτήση ή μετρητά. Τίποτα στον κανονισμό δεν ορίζει ελάχιστο ποσό για τους εθελοντές, επειδή η συναλλαγή είναι σύμβαση, όχι νόμιμο δικαίωμα.

Ακούσια άρνηση επιβίβασης είναι όταν ένας επιβάτης, που έχει συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις check-in και επιβεβαίωσης της αεροπορικής εταιρείας, αποκλείεται από την πτήση παρά τη θέλησή του επειδή η πτήση είναι υπερκρατημένη. Αυτός ο επιβάτης δικαιούται αποζημίωση βάσει συγκεκριμένου νομικού εργαλείου. Το εργαλείο εξαρτάται από τον τόπο αναχώρησης της πτήσης, την έδρα της αεροπορικής εταιρείας και τον τόπο άφιξης της πτήσης.

Τρία καθεστώτα καλύπτουν τις περισσότερες περιπτώσεις:

• Ο Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 261/2004 εφαρμόζεται σε πτήσεις που αναχωρούν από αεροδρόμιο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο ή το Ηνωμένο Βασίλειο (βάσει του διατηρούμενου δικαίου του ΗΒ) και σε πτήσεις που φτάνουν στην ΕΕ/ΕΟΧ με αερομεταφορέα της ΕΕ/ΕΟΧ. Καθορίζει σταθερές ζώνες αποζημίωσης ανάλογα με την απόσταση.
• Η Σύμβαση του Μόντρεαλ (1999) εφαρμόζεται σε διεθνείς μεταφορές μεταξύ κρατών που είναι συμβαλλόμενα μέρη. Διέπει τις αποζημιώσεις για καθυστέρηση, αλλά δεν καθορίζει σταθερό ποσό για άρνηση επιβίβασης. Είναι το νομικό εργαλείο πίσω από την υποχρέωση της αεροπορικής εταιρείας να επιστρέψει τα χρήματα ή να αλλάξει δρομολόγιο.
• Ο κανόνας του Υπουργείου Μεταφορών των ΗΠΑ (DOT) (14 CFR Part 250) εφαρμόζεται σε πτήσεις προς, από ή εντός των Ηνωμένων Πολιτειών. Καθορίζει διαφορετικό τύπο, συνδεδεμένο με τον ναύλο μονής διαδρομής και τη διάρκεια της καθυστέρησης.

Μια πτήση μπορεί να εμπίπτει σε περισσότερα από ένα καθεστώτα. Ο επιβάτης επιλέγει το πιο ευνοϊκό, αλλά η αεροπορική εταιρεία θα εφαρμόσει αυτό που διέπει τη σύμβαση μεταφοράς.

Από τι εξαρτώνται τα ποσά

Κανένα μεμονωμένο ποσό δεν απαντά στο τι σας οφείλει μια υπερκρατημένη πτήση. Κάθε ποσό είναι υπό όρους. Ο παρακάτω πίνακας παραθέτει τις προϋποθέσεις που αλλάζουν το ποσό, όχι το ίδιο το ποσό, επειδή το ποσό διαφέρει ανάλογα με τον αερομεταφορέα, τη διαδρομή και την ημερομηνία που ελέγχθηκε ο κανόνας.

Σύμφωνα με τον Κανονισμό 261/2004, οι ζώνες αποζημίωσης είναι σταθερές σε ευρώ. Το ποσό εξαρτάται από τη ζώνη απόστασης και αν προσφέρθηκε στον επιβάτη αλλαγή δρομολογίου. Ο κανονισμός απαιτεί επίσης από την αεροπορική εταιρεία να προσφέρει βοήθεια (γεύματα, διαμονή, επικοινωνία) και επιλογή μεταξύ επιστροφής χρημάτων και αλλαγής δρομολογίου. Η χρηματική αποζημίωση είναι ξεχωριστή από τη βοήθεια.

Σύμφωνα με τον κανόνα DOT των ΗΠΑ, το ποσό είναι πολλαπλάσιο του ναύλου μονής διαδρομής, με ανώτατο όριο. Το πολλαπλάσιο και το ανώτατο όριο καθορίζονται στον κανόνα και έχουν τροποποιηθεί με την πάροδο του χρόνου. Ο κανόνας DOT απαιτεί επίσης από την αεροπορική εταιρεία να παρέχει γραπτή δήλωση δικαιωμάτων στο αεροδρόμιο.

Σύμφωνα με τη Σύμβαση του Μόντρεαλ, δεν υπάρχει σταθερό ποσό για άρνηση επιβίβασης. Ο επιβάτης πρέπει να αποδείξει τη ζημία. Η αεροπορική εταιρεία μπορεί να μειώσει ή να αποφύγει την ευθύνη αν έλαβε όλα τα εύλογα μέτρα ή αν η καθυστέρηση προκλήθηκε από έκτακτες περιστάσεις.

Παράδειγμα υπολογισμού: Κανονισμός 261/2004

Σε επιβάτη αρνούνται ακούσια την επιβίβαση σε πτήση από το Παρίσι στη Νέα Υόρκη, απόσταση μεγαλύτερη από 3.500 km. Η αεροπορική εταιρεία προσφέρει μεταγενέστερη πτήση που φτάνει τρεις ώρες μετά την αρχική προγραμματισμένη άφιξη. Ο επιβάτης αρνείται και του αλλάζουν δρομολόγιο με πτήση που φτάνει πέντε ώρες αργότερα. Ο επιβάτης θέλει να μάθει την αποζημίωση σύμφωνα με τον Κανονισμό 261/2004.

Βήμα 1: Επιβεβαίωση καθεστώτος.
Το αεροδρόμιο αναχώρησης είναι στην ΕΕ. Εφαρμόζεται ο Κανονισμός 261/2004.

Βήμα 2: Επιβεβαίωση ζώνης απόστασης.
Παρίσι–Νέα Υόρκη είναι περισσότερο από 3.500 km.
Ισχύει η υψηλότερη ζώνη.

Βήμα 3: Επιβεβαίωση καθυστέρησης στον τελικό προορισμό.
Η πτήση με αλλαγή δρομολογίου φτάνει 5 ώρες μετά την αρχική προγραμματισμένη άφιξη.
Καθυστέρηση 4 ωρών ή περισσότερο στον τελικό προορισμό δεν μειώνει την αποζημίωση.

Βήμα 4: Έλεγχος αν η αεροπορική εταιρεία πρόσφερε αλλαγή δρομολογίου.
Ο επιβάτης άλλαξε δρομολόγιο, αλλά η καθυστέρηση υπερέβη το όριο.
Καταβάλλεται το πλήρες ποσό της ζώνης.

Βήμα 5: Εφαρμογή του ποσού της ζώνης.
Το ποσό καθορίζεται σε ευρώ στον κανονισμό.
Το ποσό αλλάζει ανάλογα με την έκδοση του κανονισμού που ισχύει.
Ελέγξτε την τρέχουσα έκδοση πριν αναφέρετε ένα ποσό.

Βήμα 6: Προσθήκη βοήθειας.
Γεύματα, διαμονή και επικοινωνία είναι ξεχωριστά από τη χρηματική αποζημίωση.
Η αεροπορική εταιρεία πρέπει να τα παρέχει ή να επιστρέφει εύλογες αποδείξεις.

Ο αναγνώστης μπορεί να το επαναλάβει με τα δικά του στοιχεία απόστασης, καθυστέρησης και αλλαγής δρομολογίου. Το βήμα που αλλάζει συχνότερα την απάντηση είναι το Βήμα 3: η καθυστέρηση στον τελικό προορισμό, όχι η καθυστέρηση στο αεροδρόμιο ανταπόκρισης. Ένας επιβάτης που αλλάζει δρομολόγιο μέσω διαφορετικού κόμβου μπορεί να φτάσει αργότερα από το αρχικό δρομολόγιο, και αυτή η μεταγενέστερη άφιξη είναι αυτή που μετράει.

Τι κάνουν λάθος οι άνθρωποι σχετικά με τον εθελοντισμό

Το λάθος είναι φυσικό επειδή ο υπάλληλος πύλης παρουσιάζει την προσφορά ως χάρη. Ο υπάλληλος ζητά εθελοντές, προσφέρει ένα κουπόνι και ο επιβάτης αποδέχεται επειδή το κουπόνι ακούγεται σαν δωρεάν χρήματα. Αυτό που συνήθως παραλείπει η προσφορά είναι το δικαίωμα σε μετρητά που θα ίσχυε αν ο επιβάτης αρνιόταν και του αρνούνταν ακούσια την επιβίβαση.

Σύμφωνα με τον Κανονισμό 261/2004 και τον κανόνα DOT των ΗΠΑ, ένας επιβάτης που προσφέρεται εθελοντικά δεν δικαιούται τη νόμιμη αποζημίωση. Ο εθελοντής έχει συμφωνήσει με τους όρους της αεροπορικής εταιρείας. Αν το κουπόνι αξίζει λιγότερο από το νόμιμο ποσό, ο επιβάτης έχει χάσει τη διαφορά. Η αεροπορική εταιρεία το γνωρίζει αυτό. Γι’ αυτό ο υπάλληλος πύλης ζητά εθελοντές πριν αρνηθεί ακούσια την επιβίβαση.

Το δεύτερο λάθος είναι να υποθέσει κανείς ότι το κουπόνι είναι μετρητά. Πολλά κουπόνια είναι πιστώσεις ταξιδιού με ημερομηνίες αποκλεισμού, ημερομηνίες λήξης και περιορισμούς που τα κάνουν να αξίζουν λιγότερο από την ονομαστική τους αξία. Ένα κουπόνι για μελλοντική πτήση δεν είναι το ίδιο με πληρωμή για τη θέση που παραχωρήθηκε. Ο επιβάτης πρέπει να ρωτήσει πόσο αξίζει το κουπόνι σε μετρητά, πότε λήγει και αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε οποιονδήποτε ναύλο.

Το τρίτο λάθος είναι να πιστεύει κανείς ότι η αεροπορική εταιρεία πρέπει να βρει εθελοντή πριν αρνηθεί την επιβίβαση. Δεν ισχύει. Αν δεν προσφερθεί κανείς, η αεροπορική εταιρεία μπορεί να αρνηθεί ακούσια την επιβίβαση και να καταβάλει τη νόμιμη αποζημίωση. Η αεροπορική εταιρεία προτιμά τους εθελοντές επειδή το διαπραγματευμένο κόστος είναι συχνά χαμηλότερο.

Το τέταρτο λάθος είναι να χάνεται η προθεσμία check-in. Το νόμιμο δικαίωμα ισχύει μόνο για επιβάτες που συμμορφώθηκαν με τις απαιτήσεις check-in και επιβεβαίωσης της αεροπορικής εταιρείας. Ένας επιβάτης που φτάνει αργά ή δεν επιβεβαιώνει μπορεί να του αρνηθούν την επιβίβαση για λόγο που δεν είναι υπερκράτηση, και ο κανόνας αποζημίωσης δεν εφαρμόζεται.

Απευθείας διεκδίκηση

Η διαδικασία για απευθείας διεκδίκηση καθορίζεται από το καθεστώς. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 261/2004, ο επιβάτης υποβάλλει αίτημα στην αεροπορική εταιρεία. Η αεροπορική εταιρεία πρέπει να απαντήσει εντός καθορισμένης προθεσμίας. Αν η αεροπορική εταιρεία αρνηθεί, ο επιβάτης μπορεί να παραπονεθεί στον εθνικό φορέα επιβολής της χώρας αναχώρησης ή άφιξης. Σύμφωνα με τον κανόνα DOT των ΗΠΑ, ο επιβάτης παραπονιέται πρώτα στην αεροπορική εταιρεία και μετά στο DOT αν η αεροπορική εταιρεία δεν επιλύσει το αίτημα. Σύμφωνα με τη Σύμβαση του Μόντρεαλ, ο επιβάτης πρέπει να ειδοποιήσει γραπτώς την αεροπορική εταιρεία εντός καθορισμένης προθεσμίας και μπορεί να προσφύγει στη δικαιοσύνη αν το αίτημα δεν διευθετηθεί.

Τα έγγραφα που έχουν σημασία είναι τα ίδια σε κάθε καθεστώς: η επιβεβαιωμένη κράτηση, η κάρτα επιβίβασης ή το αρχείο check-in, η γραπτή δήλωση άρνησης επιβίβασης από την αεροπορική εταιρεία και οι αποδείξεις για τυχόν έξοδα. Η αεροπορική εταιρεία πρέπει να παρέχει γραπτή δήλωση δικαιωμάτων στο αεροδρόμιο. Αν δεν το κάνει, ο επιβάτης πρέπει να τη ζητήσει.

Μια εταιρεία διεκδίκησης κερδίζει το μερίδιό της όταν ο επιβάτης δεν θέλει να χειριστεί τη διαδικασία, όταν η αεροπορική εταιρεία έχει αρνηθεί ένα έγκυρο αίτημα ή όταν το ποσό είναι αρκετά μεγάλο ώστε ένα ποσοστό να αξίζει τον κόπο. Δεν κερδίζει το μερίδιό της όταν το αίτημα είναι απλό, όταν η αεροπορική εταιρεία πληρώνει άμεσα ή όταν το ποσό είναι μικρό. Αυτός ο ιστότοπος δεν πουλά διεκδικήσεις, οπότε η ειλικρινής απάντηση είναι ότι ο επιβάτης μπορεί συνήθως να διεκδικήσει απευθείας. Το έντυπο αίτησης της ίδιας της αεροπορικής εταιρείας είναι το πρώτο βήμα. Ο φορέας επιβολής είναι το δεύτερο.

Τι δεν θα πει η σελίδα της αεροπορικής εταιρείας

Η σελίδα της ίδιας της αεροπορικής εταιρείας για την άρνηση επιβίβασης θα περιγράψει την αποζημίωση ως χειρονομία καλής θέλησης. Δεν είναι. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 261/2004 και τον κανόνα DOT των ΗΠΑ, είναι νόμιμο δικαίωμα με προϋποθέσεις. Η σελίδα της αεροπορικής εταιρείας θα περιγράψει επίσης την προσφορά εθελοντισμού ως όφελος. Είναι διαπραγμάτευση, και η αρχική προσφορά είναι συνήθως χαμηλότερη από το νόμιμο ποσό. Η σελίδα της αεροπορικής εταιρείας δεν θα πει στον επιβάτη ότι η αποδοχή ενός κουπονιού μπορεί να του στερήσει το δικαίωμα σε μετρητά, επειδή η αεροπορική εταιρεία προτιμά το κουπόνι.

Τα ποσά διαφέρουν ανάλογα με τον αερομεταφορέα, τη διαδρομή και την ημερομηνία που ελέγχθηκε ο κανόνας. Οι ζώνες απόστασης, τα όρια καθυστέρησης και τα πολλαπλάσια ναύλου έχουν τροποποιηθεί. Ένα ποσό που αναφέρεται χωρίς την έκδοση του κανονισμού ή την ημερομηνία ελέγχου δεν είναι ποσό στο οποίο μπορεί να βασιστεί ένας επιβάτης. Ο κανόνας, η προϋπόθεση και το νομικό εργαλείο είναι αυτά που έχουν σημασία. Το νούμερο ακολουθεί.