Odszkodowanie za odmowę boarding: co ci się należy

Gdy lot jest przepełniony, prośba agenta przy bramce o ochotników nie jest uprzejmością. To pierwszy krok procesu prawnego, który dzieli pasażerów na dwie grupy o różnych prawach: tych, którzy zgłaszają się na ochotnika, aby zrezygnować z miejsca, oraz tych, którym przymusowo odmawia się boarding. Ta różnica decyduje o tym, czy negocjujesz voucher, czy należy ci się ustawowa płatność gotówkowa. Akt prawny, który tworzy uprawnienie, pasmo odległości, które ustala kwotę, oraz próg opóźnienia, który je uruchamia – wszystko to zmienia odpowiedź. Ta strona wyjaśnia, jak działa przepis, od czego zależą kwoty i co zrobić, gdy przy bramce proszą o ochotników.

Przepis, który decyduje o pieniądzach

Overbooking jest legalny. Linie lotnicze sprzedają więcej miejsc, niż mieści się w samolocie, ponieważ niektórzy pasażerowie nie stawiają się. Gdy więcej pasażerów ma potwierdzone rezerwacje i dotrzymało terminu odprawy, niż jest miejsc, linia lotnicza musi wybrać, kto zostanie na ziemi. Ten wybór tworzy różnicę.

Ochotnik to pasażer, który przyjmuje ofertę linii lotniczej rezygnacji z potwierdzonego miejsca w zamian za uzgodnione świadczenia. Warunki są do negocjacji. Linia lotnicza może zaproponować voucher, mile, kredyt na podróż, późniejszy lot lub gotówkę. Nic w przepisach nie ustala minimum dla ochotników, ponieważ transakcja jest umową, a nie ustawowym uprawnieniem.

Przymusowa odmowa boarding dotyczy pasażera, któremu odmówiono przewozu wbrew jego woli z powodu nadkompletu, i który spełnił wymogi odprawy i potwierdzenia linii lotniczej. Takiemu pasażerowi należy się odszkodowanie na mocy konkretnego aktu prawnego. Akt ten zależy od miejsca odlotu, siedziby linii lotniczej i miejsca przylotu.

Trzy reżimy prawne obejmują większość przypadków:

• Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 ma zastosowanie do lotów z lotniska w Unii Europejskiej, Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Wielkiej Brytanii (na mocy zachowanego prawa brytyjskiego) oraz do lotów przylatujących do UE/EOG przewoźnikiem z UE/EOG. Ustala stałe kwoty odszkodowania według odległości.
• Konwencja montrealska (1999) ma zastosowanie do międzynarodowego przewozu między państwami-stronami. Reguluje odszkodowania za opóźnienie, ale nie ustala stałej kwoty za odmowę boarding. Jest aktem prawnym stojącym za obowiązkiem linii lotniczej zwrotu kosztów lub zmiany trasy.
• Przepisy US Department of Transportation (DOT) (14 CFR Part 250) mają zastosowanie do lotów do, z lub w obrębie Stanów Zjednoczonych. Ustalają inną formułę, powiązaną z taryfą w jedną stronę i długością opóźnienia.

Lot może podlegać więcej niż jednemu reżimowi. Pasażer wybiera najkorzystniejszy, ale linia lotnicza zastosuje ten, który reguluje umowę przewozu.

Od czego zależą kwoty

Żadna pojedyncza kwota nie odpowiada na pytanie, ile należy się za przepełniony lot. Każda kwota jest warunkowa. Poniższa tabela przedstawia warunki, które zmieniają kwotę, a nie samą kwotę, ponieważ kwota różni się w zależności od przewoźnika, trasy i daty sprawdzenia przepisów.

Na mocy Rozporządzenia 261/2004 kwoty odszkodowania są ustalone w euro. Kwota zależy od pasma odległości i tego, czy pasażerowi zaproponowano zmianę trasy. Rozporządzenie wymaga również, aby linia lotnicza zapewniła pomoc (posiłki, zakwaterowanie, komunikację) oraz wybór między zwrotem kosztów a zmianą trasy. Odszkodowanie gotówkowe jest oddzielne od pomocy.

Zgodnie z przepisami US DOT kwota jest wielokrotnością taryfy w jedną stronę, z zastrzeżeniem limitu. Wielokrotność i limit są określone w przepisach i były nowelizowane. Przepisy DOT wymagają również, aby linia lotnicza zapewniła pisemne oświadczenie o prawach na lotnisku.

Na mocy Konwencji montrealskiej nie ma stałej kwoty za odmowę boarding. Pasażer musi udowodnić stratę. Linia lotnicza może zmniejszyć lub wyłączyć odpowiedzialność, jeśli podjęła wszelkie rozsądne środki lub jeśli opóźnienie było spowodowane nadzwyczajnymi okolicznościami.

Przykładowe obliczenie: Rozporządzenie 261/2004

Pasażerowi przymusowo odmówiono boarding na lot z Paryża do Nowego Jorku, odległość powyżej 3 500 km. Linia lotnicza proponuje późniejszy lot przylatujący trzy godziny po pierwotnie planowanym przylocie. Pasażer odmawia i zostaje przekierowany na lot przylatujący pięć godzin później. Pasażer chce poznać odszkodowanie na mocy Rozporządzenia 261/2004.

Krok 1: Potwierdź reżim.
Lotnisko odlotu znajduje się w UE. Ma zastosowanie Rozporządzenie 261/2004.

Krok 2: Potwierdź pasmo odległości.
Paryż–Nowy Jork to ponad 3 500 km.
Obowiązuje najwyższe pasmo.

Krok 3: Potwierdź opóźnienie w dotarciu do miejsca docelowego.
Przekierowany lot przylatuje 5 godzin po pierwotnie planowanym przylocie.
Opóźnienie 4 godzin lub więcej w miejscu docelowym nie zmniejsza odszkodowania.

Krok 4: Sprawdź, czy linia zaproponowała zmianę trasy.
Pasażer został przekierowany, ale opóźnienie przekroczyło próg.
Należy się pełna kwota dla pasma.

Krok 5: Zastosuj kwotę dla pasma.
Kwota jest ustalona w euro w rozporządzeniu.
Kwota zmienia się wraz z wersją rozporządzenia.
Sprawdź aktualną wersję przed podaniem liczby.

Krok 6: Dodaj pomoc.
Posiłki, zakwaterowanie i komunikacja są oddzielne od odszkodowania gotówkowego.
Linia lotnicza musi je zapewnić lub zwrócić uzasadnione rachunki.

Czytelnik może powtórzyć to z własnymi danymi dotyczącymi odległości, opóźnienia i przekierowania. Krokiem, który najczęściej zmienia odpowiedź, jest Krok 3: opóźnienie w dotarciu do miejsca docelowego, a nie opóźnienie na lotnisku przesiadkowym. Pasażer przekierowany przez inny węzeł może dotrzeć później niż w pierwotnym planie, a to późniejsze przylot jest tym, który się liczy.

Co ludzie mylą w kwestii zgłaszania się na ochotnika

Błąd jest naturalny, ponieważ agent przy bramce przedstawia ofertę jako przysługę. Agent prosi o ochotników, oferuje voucher, a pasażer akceptuje, bo voucher brzmi jak darmowe pieniądze. To, co zwykle pomija oferta, to prawo do gotówki, które miałoby zastosowanie, gdyby pasażer odmówił i spotkał się z przymusową odmową boarding.

Na mocy Rozporządzenia 261/2004 i przepisów US DOT pasażerowi, który zgłosił się na ochotnika, nie należy się ustawowe odszkodowanie. Ochotnik zgodził się na warunki linii lotniczej. Jeśli voucher jest wart mniej niż ustawowa kwota, pasażer utracił różnicę. Linia lotnicza o tym wie. Dlatego agent przy bramce prosi o ochotników, zanim przymusowo odmówi boarding.

Drugi błąd to założenie, że voucher to gotówka. Wiele voucherów to kredyty na podróż z datami wyłączenia, terminami ważności i ograniczeniami, które sprawiają, że są warte mniej niż ich wartość nominalna. Voucher na przyszły lot to nie to samo co zapłata za oddane miejsce. Pasażer powinien zapytać, ile voucher jest wart w gotówce, kiedy wygasa i czy można go wykorzystać na dowolną taryfę.

Trzeci błąd to przekonanie, że linia lotnicza musi znaleźć ochotnika, zanim odmówi boarding. Nie musi. Jeśli nikt się nie zgłosi, linia lotnicza może przymusowo odmówić boarding i wypłacić ustawowe odszkodowanie. Linia lotnicza woli ochotników, ponieważ wynegocjowany koszt jest często niższy.

Czwarty błąd to przegapienie terminu odprawy. Ustawowe uprawnienie dotyczy tylko pasażerów, którzy spełnili wymogi odprawy i potwierdzenia linii lotniczej. Pasażer, który przybędzie późno lub nie potwierdzi rezerwacji, może spotkać się z odmową boarding z powodu, który nie jest nadkompletem, a przepis o odszkodowaniu nie ma zastosowania.

Dochodzenie roszczeń bezpośrednio

Procedura dochodzenia roszczeń bezpośrednio jest ustalona przez reżim prawny. Na mocy Rozporządzenia 261/2004 pasażer składa reklamację do linii lotniczej. Linia lotnicza musi odpowiedzieć w określonym terminie. Jeśli linia odmówi, pasażer może złożyć skargę do krajowego organu egzekwowania prawa w kraju odlotu lub przylotu. Zgodnie z przepisami US DOT pasażer najpierw składa skargę do linii lotniczej, a następnie do DOT, jeśli linia nie rozwiąże sprawy. Na mocy Konwencji montrealskiej pasażer musi powiadomić linię lotniczą na piśmie w określonym terminie i może pozwać, jeśli roszczenie nie zostanie rozpatrzone.

Dokumenty, które mają znaczenie, są takie same w każdym reżimie: potwierdzona rezerwacja, karta pokładowa lub zapis odprawy, pisemne oświadczenie linii lotniczej o odmowie boarding oraz rachunki za wszelkie wydatki. Linia lotnicza musi zapewnić pisemne oświadczenie o prawach na lotnisku. Jeśli tego nie zrobi, pasażer powinien o nie poprosić.

Firma odszkodowawcza zarabia swój udział, gdy pasażer nie chce zajmować się procedurą, gdy linia lotnicza odmówiła wypłaty należnego odszkodowania lub gdy kwota jest wystarczająco duża, że warto zapłacić procent. Nie zarabia swojego udziału, gdy roszczenie jest proste, gdy linia lotnicza płaci szybko lub gdy kwota jest niewielka. Ta strona nie sprzedaje roszczeń, więc uczciwa odpowiedź brzmi: pasażer zwykle może dochodzić roszczeń bezpośrednio. Formularz reklamacyjny linii lotniczej to pierwszy krok. Organ egzekwowania prawa to drugi.

Czego strona linii lotniczej nie powie

Strona linii lotniczej dotycząca odmowy boarding opisze odszkodowanie jako gest dobrej woli. To nie jest gest dobrej woli. Na mocy Rozporządzenia 261/2004 i przepisów US DOT to ustawowe uprawnienie z warunkami. Strona linii lotniczej opisze również ofertę dla ochotników jako korzyść. To negocjacje, a wstępna oferta jest zwykle poniżej ustawowej kwoty. Strona linii lotniczej nie powie pasażerowi, że przyjęcie vouchera może oznaczać utratę prawa do gotówki, ponieważ linia lotnicza woli voucher.

Kwoty różnią się w zależności od przewoźnika, trasy i daty sprawdzenia przepisów. Pasma odległości, progi opóźnień i wielokrotności taryf były nowelizowane. Kwota podana bez wersji rozporządzenia lub daty sprawdzenia nie jest kwotą, na której pasażer może polegać. Liczą się przepis, warunek i akt prawny. Kwota wynika z nich.