Bagasi Hilang: Peraturan Konvensyen Montreal dan Tuntutan

Apabila bagasi berdaftar tidak tiba, liabiliti syarikat penerbangan ditetapkan oleh perjanjian antarabangsa, bukan oleh syarat pengangkutannya sendiri. Konvensyen Montreal, yang terpakai kepada kebanyakan itinerari antarabangsa, mengehadkan liabiliti pengangkut bagi bagasi pada 1,519 Special Drawing Rights (SDR) setiap penumpang. ICAO, penyimpan perjanjian itu, menyemak had tersebut setiap lima tahun; angka semasa berkuat kuasa pada 28 Disember 2024, menggantikan had yang ditetapkan dalam semakan 2019 (notis penyimpan ICAO). Ia bukan jumlah mata wang yang tetap. Perjanjian yang sama menetapkan tempoh singkat untuk membuat tuntutan: tujuh hari untuk kerosakan, dua puluh satu hari untuk kelewatan, dikira dari tarikh bagasi diletakkan di bawah kawalan penumpang. Penerbangan domestik di dalam Amerika Syarikat pula ditadbir oleh peraturan bayaran balik Department of Transportation dan kontrak syarikat penerbangan itu sendiri, yang mungkin menetapkan had berbeza. Langkah praktikal pertama adalah sama di bawah mana-mana rejim: laporkan bagasi sebelum meninggalkan lapangan terbang dan simpan dokumen.

Peraturan yang menetapkan angka

Konvensyen Montreal ialah instrumen yang mencipta hak tersebut. Ia terpakai kepada pengangkutan antarabangsa, termasuk itinerari dengan persinggahan di negara lain. Bagi bagasi, Perkara 22(2) menetapkan had, iaitu 1,519 SDR setiap penumpang sejak 28 Disember 2024 di bawah semakan lima tahunan ICAO dalam Perkara 24 (ICAO). SDR ialah unit akaun yang ditakrifkan oleh Tabung Kewangan Antarabangsa; nilainya dalam mana-mana mata wang negara berubah setiap hari. Halaman yang memetik angka dolar seolah-olah ia tetap sedang memetik penukaran, bukan peraturan. Liabiliti syarikat penerbangan juga dihadkan setiap penumpang, bukan setiap bagasi, jadi penumpang yang membawa dua bagasi tidak mendapat dua had.

Bagi penerbangan domestik AS, peraturan bayaran balik DOT mewajibkan bayaran balik fi bagasi jika bagasi hilang, dan kontrak pengangkutan syarikat penerbangan menetapkan had pampasan. Had itu selalunya lebih rendah daripada angka Montreal dan dinyatakan dalam peraturan syarikat penerbangan itu sendiri. Oleh itu, rejim yang terpakai bergantung pada itinerari, bukan pada jenama syarikat penerbangan.

Apa maksud tempoh tuntutan dalam praktik

Tempoh tujuh hari dan dua puluh satu hari bukan tarikh akhir untuk syarikat penerbangan membayar; ia adalah tarikh akhir untuk penumpang memberitahu. Di bawah Konvensyen Montreal, aduan tentang kerosakan mesti dibuat dalam tempoh tujuh hari selepas menerima bagasi, dan aduan tentang kelewatan dalam tempoh dua puluh satu hari dari tarikh bagasi diletakkan di bawah kawalan penumpang. Jika bagasi tidak pernah ditemui, tuntutan adalah untuk kehilangan, dan Konvensyen tidak menetapkan tempoh singkat yang sama; syarat syarikat penerbangan sendiri biasanya menetapkan tempoh selepas mana bagasi dianggap hilang, selalunya 21 hari. Terlepas tempoh pemberitahuan boleh menghapuskan tuntutan, jadi tarikh bagasi dipulangkan atau tarikh ia sepatutnya dipulangkan harus direkodkan.

Laporan ketidakaturan harta

Laporan ketidakaturan harta (property irregularity report, PIR) ialah dokumen yang memulakan tuntutan. Ia difailkan di lapangan terbang, biasanya di kaunter perkhidmatan bagasi, sebelum meninggalkan kawasan ketibaan. Nombor PIR ialah rujukan yang akan digunakan oleh syarikat penerbangan. Salinan harus disimpan, bersama tag tuntutan bagasi, pas masuk, dan apa-apa resit untuk perbelanjaan yang disebabkan oleh kelewatan. Syarikat penerbangan wajib menanggung perbelanjaan sementara yang munasabah semasa bagasi hilang, tetapi apa yang dikira munasabah bergantung pada polisi syarikat penerbangan dan tempoh kelewatan. Resit ialah apa yang menjadikan tuntutan boleh disahkan.

Apa yang ditanggung syarikat penerbangan dalam tempoh sementara

Semasa bagasi lewat, syarikat penerbangan secara amnya bertanggungjawab untuk perbelanjaan munasabah, seperti barang keperluan dan pakaian. Konvensyen Montreal tidak menyenaraikan ini satu per satu; ia menetapkan had liabiliti keseluruhan. Syarikat penerbangan mungkin meminta resit dan mungkin menetapkan had harian dalam polisinya sendiri. Had tersebut khusus kepada syarikat penerbangan dan bukan sebahagian daripada Konvensyen. Penumpang harus menyimpan setiap resit dan menyerahkannya bersama nombor PIR. Jika bagasi akhirnya ditemui dan dihantar, tuntutan menjadi tuntutan kelewatan, dan tempoh dua puluh satu hari terpakai. Jika ia tidak ditemui, tuntutan menjadi tuntutan kehilangan, dan had 1,519 SDR terpakai.

Pengiraan contoh: menukar had SDR

Angka 1,519 SDR bukan jumlah mata wang. Untuk melihat hasilnya, nilai SDR mesti ditukar pada kadar pada tarikh berkenaan. Langkah di bawah menggunakan kadar hipotetikal untuk menunjukkan kaedahnya; kadar sebenar berubah setiap hari dan mesti disemak.

Langkah 1: Kenal pasti had dalam SDR.
  Had = 1,519 SDR setiap penumpang (Konvensyen Montreal, Perkara 22(2), seperti disemak mulai 28 Disember 2024).

Langkah 2: Cari kadar SDR-ke-mata wang untuk tarikh tuntutan.
  Kadar contoh: 1 SDR = 1.32 USD (hipotetikal; semak kadar IMF untuk tarikh sebenar).

Langkah 3: Darabkan had dengan kadar.
  1,519 SDR x 1.32 USD/SDR = 2,005.08 USD.

Langkah 4: Bandingkan dengan kerugian yang didokumenkan.
  Jika kerugian yang didokumenkan ialah 2,500 USD, jumlah yang boleh dipulihkan dihadkan pada 2,005.08 USD.
  Jika kerugian yang didokumenkan ialah 900 USD, jumlah yang boleh dipulihkan ialah 900 USD.

Hasilnya ialah had maksimum, bukan hak. Syarikat penerbangan membayar yang lebih rendah antara kerugian yang didokumenkan dan had yang ditukar. Kadar penukaran ialah pemboleh ubah yang mengubah angka itu, dan ia berubah setiap hari.

Apa yang menentukan angka

Jadual di bawah menyenaraikan syarat yang mengubah jumlah yang boleh dipulihkan oleh penumpang. Angka itu sendiri tidak diulang di sini kerana ia bergantung pada tarikh dan rejim.

Apa yang orang selalu salah faham

Kesilapan paling biasa ialah menganggap angka 1,519 SDR sebagai jumlah tunai. Ia ialah unit akaun, dan nilainya dalam dolar, euro atau paun berubah setiap hari. Penumpang yang membaca angka dolar di blog dan mengharapkan jumlah tepat itu akan kecewa apabila syarikat penerbangan menukar pada kadar berbeza. Kesilapan itu wajar kerana kebanyakan angka kewangan yang ditemui orang sudah dalam mata wang negara; SDR tidak.

Kesilapan kedua ialah meninggalkan lapangan terbang tanpa memfailkan PIR. Laporan itu ialah bukti bahawa bagasi hilang semasa ketibaan. Tanpanya, syarikat penerbangan mungkin berhujah bagasi hilang kemudian, di luar jagaan mereka. Kesilapan itu wajar kerana kawasan ketibaan sibuk dan penumpang mungkin menganggap bagasi akan muncul pada penerbangan seterusnya. Memfailkan PIR mengambil masa beberapa minit dan memelihara tuntutan.

Kesilapan ketiga ialah terlepas tempoh tujuh hari untuk kerosakan. Beg pakaian yang retak mungkin kelihatan kecil pada masa itu, dan penumpang mungkin merancang untuk melaporkannya kemudian. Apabila kerosakan dilaporkan, tempoh itu mungkin sudah tamat. Kesilapan itu wajar kerana kerosakan disedari selepas penumpang meninggalkan lapangan terbang dan kesegeraannya tidak jelas.

Kesilapan keempat ialah menganggap syarikat penerbangan akan membayar had penuh secara automatik. Had itu ialah had maksimum; syarikat penerbangan membayar kerugian yang didokumenkan sehingga had tersebut. Resit, penilaian dan bukti pemilikan ialah apa yang mengubah had maksimum menjadi bayaran.

Langkah selepas bagasi tidak tiba

1. Failkan PIR di kaunter perkhidmatan bagasi sebelum meninggalkan kawasan ketibaan. Simpan nombor PIR.
2. Simpan tag tuntutan bagasi, pas masuk dan apa-apa resit untuk perbelanjaan sementara.
3. Hantar tuntutan bertulis kepada syarikat penerbangan dalam tempoh yang berkenaan: tujuh hari untuk kerosakan, dua puluh satu hari untuk kelewatan. Untuk kehilangan, semak syarat syarikat penerbangan untuk tempoh anggapan hilang.
4. Nyatakan kerugian yang didokumenkan dan lampirkan resit. Syarikat penerbangan membayar yang lebih rendah antara kerugian yang didokumenkan dan had SDR yang ditukar.
5. Jika syarikat penerbangan menolak tuntutan, penumpang boleh membawa perkara itu kepada badan penguatkuasaan negara bagi negara tempat penerbangan berlepas atau tiba. Di AS, iaitu Department of Transportation.

Kaveat penukaran SDR

Mana-mana halaman yang memetik angka dolar untuk had Konvensyen Montreal sedang memetik penukaran pada tarikh tertentu. Peraturan itu sendiri adalah dalam SDR. IMF menerbitkan kadar setiap hari, dan syarikat penerbangan akan menggunakan kadar pada tarikh ia menyelesaikan tuntutan. Oleh itu, jumlah yang boleh dipulihkan oleh penumpang ialah kerugian yang didokumenkan, dihadkan pada 1,519 SDR yang ditukar pada kadar tarikh penyelesaian. Satu-satunya angka tetap ialah 1,519 SDR; segala-galanya bersyarat.

Apabila bagasi rosak

Tuntutan kerosakan mengikut prosedur yang sama tetapi dengan tempoh yang lebih singkat. PIR harus difailkan di lapangan terbang jika kerosakan kelihatan, atau kerosakan harus dilaporkan kepada syarikat penerbangan dalam tempoh tujuh hari selepas menerima bagasi. Gambar kerosakan, keadaan asal bagasi jika ada, dan resit bagasi atau penilaian ialah buktinya. Syarikat penerbangan mungkin membaiki bagasi, menggantikannya, atau membayar kerugian yang didokumenkan sehingga had. Pilihan itu biasanya milik syarikat penerbangan, di bawah syarat pengangkutannya.

Apabila bagasi lewat

Tuntutan kelewatan meliputi perbelanjaan sementara yang munasabah. Tempoh dua puluh satu hari bermula dari tarikh bagasi diletakkan di bawah kawalan penumpang. Syarikat penerbangan mungkin menetapkan had harian untuk perbelanjaan sementara dalam polisinya sendiri; had itu bukan sebahagian daripada Konvensyen Montreal. Resit diperlukan. Jika bagasi tidak pernah ditemui, tuntutan bertukar kepada kehilangan, dan had 1,519 SDR terpakai.

Apa yang halaman syarikat penerbangan tidak akan katakan

Halaman syarikat penerbangan sendiri akan menyatakan had liabilitinya dan prosedur tuntutannya. Ia kurang berkemungkinan menyatakan bahawa had itu ditetapkan oleh perjanjian antarabangsa, bahawa angka perjanjian itu dalam SDR dan berubah setiap hari, atau bahawa tempoh tuntutan itu singkat dan boleh menghapuskan tuntutan. Ia juga tidak mungkin menyatakan bahawa penumpang boleh membawa perkara itu kepada badan penguatkuasaan negara. Itulah bahagian yang penting apabila bagasi tidak tiba.