Χρεώσεις αλλαγής πτήσης και ακύρωσης

Η χρέωση αλλαγής πτήσης είναι ένα ποσό που επιβάλλει η αεροπορική εταιρεία όταν ένας επιβάτης τροποποιεί ένα κρατημένο δρομολόγιο. Είναι ξεχωριστή από οποιαδήποτε διαφορά ναύλου μεταξύ του αρχικού εισιτηρίου και του νέου. Η χρέωση αγοράζει το δικαίωμα αλλαγής· η διαφορά ναύλου είναι το κόστος της νέας θέσης. Και τα δύο μπορούν να ισχύουν στην ίδια συναλλαγή, και το δεύτερο είναι συχνά μεγαλύτερο από το πρώτο.

Οι κανόνες που διέπουν αυτές τις χρεώσεις προέρχονται από τρία σημεία: τη σύμβαση μεταφοράς της αεροπορικής εταιρείας, τους κανόνες ναύλου που συνοδεύουν το συγκεκριμένο εισιτήριο και, σε ορισμένες δικαιοδοσίες, το δίκαιο προστασίας του καταναλωτή. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο κανόνας των 24 ωρών του Υπουργείου Μεταφορών (Department of Transportation) παρέχει ένα δικαίωμα που υπερισχύει των περισσότερων περιορισμών ναύλου. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Κανονισμός 261/2004 θεσπίζει αποζημίωση για καθυστερήσεις και ακυρώσεις αλλά δεν ρυθμίζει τις χρεώσεις αλλαγής. Η Σύμβαση του Μόντρεαλ διέπει την ευθύνη για θάνατο, τραυματισμό, καθυστέρηση και αποσκευές, όχι για αλλαγές εισιτηρίων.

Τι αγοράζει πραγματικά η χρέωση αλλαγής

Η πληρωμή μιας χρέωσης αλλαγής δεν εγγυάται θέση σε διαφορετική πτήση. Αφαιρεί τον περιορισμό που διαφορετικά θα εμπόδιζε την αεροπορική εταιρεία να επανεκδώσει το εισιτήριο. Ο επιβάτης εξακολουθεί να πληρώνει οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ του αρχικού ναύλου και του ναύλου που είναι διαθέσιμος στη νέα ημερομηνία. Εάν ο νέος ναύλος είναι χαμηλότερος, οι περισσότερες αεροπορικές εταιρείες δεν επιστρέφουν τη διαφορά· η χρέωση παρακρατείται και ο χαμηλότερος ναύλος δεν πιστώνεται.

Η χρέωση καθορίζεται από τον κανόνα ναύλου, όχι από τη γενική πολιτική της αεροπορικής εταιρείας. Δύο εισιτήρια στην ίδια πτήση μπορούν να έχουν διαφορετικές χρεώσεις αλλαγής επειδή πωλήθηκαν υπό διαφορετικές κατηγορίες ναύλου. Ένα πλήρως επιστρέψιμο εισιτήριο μπορεί να μην έχει χρέωση αλλαγής και καμία ποινή ακύρωσης. Ένα εισιτήριο με μεγάλη έκπτωση μπορεί να έχει χρέωση αλλαγής που υπερβαίνει τον αρχικό ναύλο.

Ο κανόνας των 24 ωρών: το δικαίωμα που οι περισσότεροι δεν χρησιμοποιούν

Το Υπουργείο Μεταφορών των ΗΠΑ απαιτεί από τις αεροπορικές εταιρείες είτε να διατηρούν μια κράτηση στον αναφερόμενο ναύλο χωρίς πληρωμή, είτε να επιτρέπουν την ακύρωσή της χωρίς ποινή, για τουλάχιστον 24 ώρες μετά την πραγματοποίησή της, εάν η κράτηση γίνει μία εβδομάδα ή περισσότερο πριν από την αναχώρηση της πτήσης (14 CFR 259.5(b)(4)). Η αεροπορική εταιρεία επιλέγει ποια από τις δύο επιλογές προσφέρει και δεν υποχρεούται να προσφέρει και τις δύο (DOT). Η υποχρέωση βαρύνει την αεροπορική εταιρεία, επομένως καλύπτει εισιτήρια που αγοράστηκαν απευθείας από την αεροπορική εταιρεία· ένα εισιτήριο που αγοράστηκε μέσω ταξιδιωτικού πράκτορα ή διαδικτυακού ταξιδιωτικού πρακτορείου ακολουθεί τους δικούς του όρους ακύρωσης. Δεν ισχύει για κρατήσεις που έγιναν λιγότερο από επτά ημέρες πριν από την αναχώρηση.

Όταν η αεροπορική εταιρεία προσφέρει την επιλογή ακύρωσης, η επιστροφή χρημάτων γίνεται στον αρχικό τρόπο πληρωμής. Δεν είναι πίστωση. Δεν είναι κουπόνι. Είναι χρήματα που επιστρέφονται. Η αεροπορική εταιρεία μπορεί να προσφέρει πίστωση ως εναλλακτική, αλλά όχι ως προεπιλογή.

Οι αεροπορικές εταιρείες εφαρμόζουν τον κανόνα με διαφορετικούς τρόπους. Μια αεροπορική εταιρεία που προσφέρει τη διατήρηση κρατά τον αναφερόμενο ναύλο για 24 ώρες χωρίς πληρωμή, αλλά μόλις πληρωθεί το εισιτήριο, η δωρεάν ακύρωση δεν απορρέει από τον κανόνα. Μια αεροπορική εταιρεία που προσφέρει ακύρωση πρέπει να επιστρέψει πλήρως εντός των 24 ωρών· ορισμένες το επιτρέπουν στον ιστότοπο, ορισμένες απαιτούν τηλεφωνική κλήση. Το σχέδιο εξυπηρέτησης πελατών της αεροπορικής εταιρείας αναφέρει ποια επιλογή προσφέρει. Εάν ο επιβάτης ακυρώσει και κάνει νέα κράτηση, ο νέος ναύλος μπορεί να είναι υψηλότερος.

Ο κανόνας των 24 ωρών είναι το πιο πολύτιμο δικαίωμα καταναλωτή στις αεροπορικές μεταφορές επειδή είναι απόλυτος εντός των προϋποθέσεών του. Δεν εξαρτάται από τον τύπο ναύλου. Δεν εξαρτάται από τον λόγο ακύρωσης. Δεν απαιτεί από τον επιβάτη να αποδείξει τίποτα. Όταν η αεροπορική εταιρεία προσφέρει την επιλογή ακύρωσης, ισχύει για μη επιστρέψιμα εισιτήρια, και είναι η μία στιγμή που ένα μη επιστρέψιμο εισιτήριο είναι επιστρέψιμο.

Κατηγορίες ναύλου και τι προσφέρουν

Οι αεροπορικές εταιρείες πωλούν εισιτήρια σε κατηγορίες που καθορίζουν εάν επιτρέπεται αλλαγή, εάν επιτρέπεται ακύρωση και πόσο κοστίζει το καθένα. Τα ονόματα διαφέρουν ανά αεροπορική εταιρεία, αλλά η δομή είναι συνεπής.

Οι ναύλοι βασικής οικονομικής είναι οι πιο περιοριστικοί. Συνήθως δεν επιτρέπουν αλλαγές ή ακυρώσεις. Εάν ο επιβάτης δεν ταξιδέψει, το εισιτήριο δεν έχει αξία. Ορισμένες αεροπορικές εταιρείες επιτρέπουν στους επιβάτες βασικής οικονομικής να ακυρώσουν εντός του κανόνα των 24 ωρών, αλλά όχι μετά. Ορισμένες επιτρέπουν αλλαγές με χρέωση συν τη διαφορά ναύλου, αλλά η χρέωση είναι συχνά η πλήρης αξία του εισιτηρίου.

Οι ναύλοι τυπικής οικονομικής επιτρέπουν αλλαγές με χρέωση. Η χρέωση αναφέρεται στους κανόνες ναύλου, οι οποίοι είναι διαθέσιμοι πριν από την αγορά. Η χρέωση μπορεί να είναι ένα σταθερό ποσό ή ένα ποσοστό του ναύλου. Ο επιβάτης πληρώνει επίσης οποιαδήποτε διαφορά ναύλου. Οι ακυρώσεις συνήθως δεν επιστρέφονται· η αξία του εισιτηρίου, μείον τη χρέωση ακύρωσης, διατηρείται ως πίστωση για μελλοντικό ταξίδι. Η πίστωση μπορεί να έχει ημερομηνία λήξης.

Οι ναύλοι ευέλικτης οικονομικής επιτρέπουν αλλαγές χωρίς χρέωση, αν και οι διαφορές ναύλου εξακολουθούν να ισχύουν. Οι ακυρώσεις επιστρέφονται στον αρχικό τρόπο πληρωμής, μερικές φορές μείον μια μικρή ποινή. Αυτοί οι ναύλοι κοστίζουν περισσότερο εκ των προτέρων. Η διαφορά στην τιμή είναι το κόστος της ευελιξίας.

Οι ναύλοι επαγγελματικής και πλήρως επιστρέψιμης επιτρέπουν αλλαγές και ακυρώσεις χωρίς ποινή. Είναι οι πιο ακριβοί. Σχεδιάζονται για επιβάτες που χρειάζονται βεβαιότητα.

Υπολογισμός παραδείγματος: από τον αρχικό ναύλο στο συνολικό κόστος

Ένας επιβάτης κλείνει ένα εισιτήριο τυπικής οικονομικής για $300. Οι κανόνες ναύλου ορίζουν χρέωση αλλαγής $200. Ο επιβάτης πρέπει να μεταφέρει την πτήση σε μια ημερομηνία όπου η ίδια κατηγορία ναύλου είναι $450. Ο υπολογισμός είναι:

Αρχικός ναύλος: $300
Χρέωση αλλαγής: $200
Νέος ναύλος: $450
Διαφορά ναύλου: $450 - $300 = $150
Συνολικό πρόσθετο κόστος: $200 + $150 = $350
Συνολικό ποσό που καταβλήθηκε για το ταξίδι: $300 + $350 = $650

Η χρέωση αλλαγής είναι $200. Η διαφορά ναύλου είναι $150. Το συνολικό πρόσθετο κόστος είναι $350. Ο επιβάτης πληρώνει $650 για ένα ταξίδι που αρχικά κόστιζε $300. Η χρέωση αλλαγής είναι 67% του αρχικού ναύλου. Η διαφορά ναύλου είναι 50% του αρχικού ναύλου. Το συνολικό πρόσθετο κόστος είναι 117% του αρχικού ναύλου.

Εάν ο νέος ναύλος ήταν $250, ο υπολογισμός θα ήταν:

Αρχικός ναύλος: $300
Χρέωση αλλαγής: $200
Νέος ναύλος: $250
Διαφορά ναύλου: $250 - $300 = -$50 (χωρίς επιστροφή)
Συνολικό πρόσθετο κόστος: $200
Συνολικό ποσό που καταβλήθηκε για το ταξίδι: $500

Ο επιβάτης πληρώνει τη χρέωση αλλαγής $200. Η διαφορά των $50 δεν επιστρέφεται. Το συνολικό ποσό που καταβλήθηκε είναι $500.

Εάν ο επιβάτης είχε κλείσει ευέλικτο ναύλο για $500, η αλλαγή δεν θα κόστιζε τίποτα εάν ο νέος ναύλος ήταν ίδιος ή χαμηλότερος. Εάν ο νέος ναύλος ήταν υψηλότερος, ο επιβάτης θα πλήρωνε μόνο τη διαφορά. Ο ευέλικτος ναύλος κοστίζει $200 περισσότερο εκ των προτέρων. Ο τυπικός ναύλος κοστίζει $350 για αλλαγή. Ο ευέλικτος ναύλος είναι φθηνότερος εάν μια αλλαγή είναι πιθανή.

Τι κάνουν λάθος οι άνθρωποι σχετικά με τις χρεώσεις αλλαγής

Το πιο συνηθισμένο λάθος είναι να υποθέτουν ότι η χρέωση αλλαγής είναι το συνολικό κόστος αλλαγής μιας πτήσης. Η χρέωση είναι μόνο ένα συστατικό. Η διαφορά ναύλου είναι συχνά μεγαλύτερη. Ένας επιβάτης που προϋπολογίζει τη χρέωση και όχι τη διαφορά μπορεί να εκπλαγεί από το σύνολο.

Το δεύτερο λάθος είναι να υποθέτουν ότι ένα μη επιστρέψιμο εισιτήριο δεν έχει αξία μετά την ακύρωση. Τα περισσότερα μη επιστρέψιμα εισιτήρια μπορούν να ακυρωθούν για πίστωση, μείον μια χρέωση. Η πίστωση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μελλοντική πτήση, μερικές φορές στην ίδια αεροπορική εταιρεία, μερικές φορές εντός συγκεκριμένης περιόδου. Ο επιβάτης χάνει τη χρέωση αλλά όχι ολόκληρο τον ναύλο. Τα εισιτήρια βασικής οικονομικής είναι η εξαίρεση· συχνά δεν έχουν αξία μετά το παράθυρο των 24 ωρών.

Το τρίτο λάθος είναι να υποθέτουν ότι ο κανόνας των 24 ωρών ισχύει για όλες τις κρατήσεις. Ισχύει μόνο για κρατήσεις που έγιναν τουλάχιστον επτά ημέρες πριν από την αναχώρηση. Μια κράτηση που έγινε έξι ημέρες πριν από την αναχώρηση δεν καλύπτεται. Καλύπτει επίσης μόνο κρατήσεις που έγιναν απευθείας με την αεροπορική εταιρεία: ένα εισιτήριο που αγοράστηκε μέσω ταξιδιωτικού πράκτορα ή διαδικτυακού ταξιδιωτικού πρακτορείου ακολουθεί τους δικούς του όρους, οι οποίοι πρέπει να διαβαστούν πριν από την κράτηση.

Το τέταρτο λάθος είναι να υποθέτουν ότι η αεροπορική εταιρεία θα προσφέρει οικειοθελώς τον κανόνα των 24 ωρών. Οι αεροπορικές εταιρείες δεν υποχρεούνται να τον διαφημίζουν εμφανώς. Ορισμένες το κάνουν. Ορισμένες όχι. Ο επιβάτης πρέπει να γνωρίζει ότι υπάρχει και να τον ζητήσει. Ο κανόνας είναι δικαίωμα, όχι χάρη.

Το πέμπτο λάθος είναι να υποθέτουν ότι μια χρέωση αλλαγής είναι πάντα αποφεύξιμη. Είναι αποφεύξιμη μόνο εντός του κανόνα των 24 ωρών, ή αγοράζοντας έναν ευέλικτο ναύλο, ή κατέχοντας καθεστώς elite που παραιτείται από τις χρεώσεις. Για τους περισσότερους επιβάτες στους περισσότερους ναύλους, η χρέωση είναι όρος του εισιτηρίου. Ο μόνος τρόπος να την αποφύγεις είναι να μην αλλάξεις την πτήση.

Πώς να αλλάξετε ή να ακυρώσετε μια πτήση

Η διαδικασία εξαρτάται από την αεροπορική εταιρεία και τον ναύλο. Οι περισσότερες αεροπορικές εταιρείες επιτρέπουν αλλαγές online μέσω της ενότητας διαχείρισης κράτησης στον ιστότοπό τους. Ο ιστότοπος θα δείξει τη χρέωση αλλαγής και τη διαφορά ναύλου πριν ο επιβάτης επιβεβαιώσει. Ο επιβάτης πρέπει να διαβάσει το συνολικό κόστος πριν πληρώσει.

Εάν η αλλαγή γίνει εντός 24 ωρών από την κράτηση, η κράτηση έγινε απευθείας με την αεροπορική εταιρεία τουλάχιστον επτά ημέρες πριν από την αναχώρηση και η αεροπορική εταιρεία προσφέρει την επιλογή ακύρωσης, ο επιβάτης πρέπει να ακυρώσει και να κάνει νέα κράτηση αντί να αλλάξει. Η ακύρωση ενεργοποιεί την πλήρη επιστροφή χρημάτων. Η αλλαγή μπορεί να ενεργοποιήσει χρέωση. Ο κανόνας των 24 ωρών καλύπτει τη διατήρηση ή την ακύρωση, όχι τις αλλαγές, αν και ορισμένες αεροπορικές εταιρείες επιτρέπουν αλλαγές εντός 24 ωρών χωρίς ποινή.

Εάν ο επιβάτης θέλει επιστροφή χρημάτων για ένα μη επιστρέψιμο εισιτήριο εκτός του κανόνα των 24 ωρών, η αεροπορική εταιρεία μπορεί να προσφέρει πίστωση αντί. Η πίστωση μπορεί να είναι μεταβιβάσιμη ή όχι. Η πίστωση μπορεί να λήξει. Ο επιβάτης πρέπει να ζητήσει τους όρους γραπτώς.

Εάν η αεροπορική εταιρεία ακυρώσει την πτήση, ο επιβάτης δικαιούται επιστροφή χρημάτων βάσει του κανόνα DOT, ανεξάρτητα από τον τύπο ναύλου. Η αεροπορική εταιρεία μπορεί να προσφέρει νέα κράτηση αντί. Ο επιβάτης μπορεί να αρνηθεί τη νέα κράτηση και να απαιτήσει επιστροφή χρημάτων. Αυτό είναι διαφορετικό δικαίωμα από τον κανόνα των 24 ωρών.

Το τεστ για κάθε πρόσθετο

Κάθε προαιρετική χρέωση σε μια κράτηση πρέπει να υποβάλλεται σε μία ερώτηση: τι θα συνέβαινε αν ο επιβάτης δεν την αγόραζε; Εάν η απάντηση είναι ότι ο επιβάτης θα έφτανε ακόμα στον προορισμό, το πρόσθετο δεν είναι απαραίτητο. Εάν η απάντηση είναι ότι ο επιβάτης θα έχανε τον ναύλο, το πρόσθετο είναι ασφάλιση. Οι χρεώσεις αλλαγής δεν είναι προαιρετικές· είναι όροι του ναύλου. Η ταξιδιωτική ασφάλιση είναι προαιρετική· μπορεί να καλύψει χρεώσεις αλλαγής σε ορισμένες περιπτώσεις. Ο επιβάτης πρέπει να συγκρίνει το κόστος της ασφάλισης με το κόστος της χρέωσης και την πιθανότητα να τη χρειαστεί.

Το ίδιο τεστ ισχύει για τις κατηγορίες ναύλου. Ένας ευέλικτος ναύλος κοστίζει περισσότερο. Το πρόσθετο αγοράζει το δικαίωμα αλλαγής χωρίς χρέωση. Εάν ο επιβάτης δεν αλλάξει, το πρόσθετο πάει χαμένο. Εάν ο επιβάτης αλλάξει, το πρόσθετο μπορεί να είναι μικρότερο από τη χρέωση. Η απόφαση εξαρτάται από την πιθανότητα αλλαγής και το κόστος της διαφοράς ναύλου. Δεν υπάρχει καθολική απάντηση. Τα ποσά διαφέρουν ανά αεροπορική εταιρεία, διαδρομή και ημερομηνία.